Sweet Noise

Nie przeminął jeszcze przecież zamęt związany z wydaniem "Czasu ludzi cienia", a Sweet Noise już raczy nas kolejnym albumem. To miło. Po jego przesłuchaniu uporczywie powraca jednak pytanie – czy ten pośpiech był konieczny? "Czas ludzi cienia" oceniano różnie, zwykle jednak doceniając element zaskoczenia nową stylistyką, umiejętność operowania nowoczesnymi brzmieniami czy sprawne łączenie rockowej ekspresji z hipnotycznym posmakiem współczesnej elektroniki. Sięgając po "Revoltę" nie tylko nie otrzymujemy od zespołu nic ponad to, co zaproponował na poprzedniej produkcji, ale wręcz dostajemy do rąk zbanalizowaną, nader patetyczną i nadmiernie upopowioną wariację na temat tej stylistyki. To, że większość materiału z płyty to remixy lub inne wersje znanych kompozycji tłumaczy muzyków tylko w pewnym stopniu. Ostatecznie po co wydawać płytę z remixami niewiele różniącymi się od oryginałów?

Odpowiedź na to pytanie wyda się dość jasna, gdy spojrzymy na listę zaproszonych gości. Edyta Górniak, Anna Maria Jopek, Peja, Docent (Vader), Nergal (Behemoth), O.S.T.R.... by wymienić tylko tych najbardziej rozpoznawalnych. Ich udział, jeśli oczywiście pominąć efekt marketingowy, nie wprowadza do ogólnego stylu zespołu żadnych poważniejszych zmian. W dalszym ciągu znajdujemy się na orbicie dynamicznego electro rocka: bardzo dobrze zrealizowanego, niejednokrotnie porywającego zgrabnym bitem, jedynie powierzchownie wzbogaconego głosem tej czy innej piosenkarki. Jedyna wyraźniejsza zmiana muzycznej opcji pojawia się, gdy do głosu dochodzą metalowcy Docent i Nergal. Bądźmy jednak uczciwi – ich wersja "N.U.E.R.H.A." to najzupełniej przeciętna death metalowa łupaninka, utrzymana zdecydowanie poniżej zwykłego poziomu obu muzyków.

Słuchając "Revolty" trudno oprzeć się wrażeniu, że Sweet Noise poszli na łatwiznę. Zdobywanie rynku pop poprzez wspieranie się na nazwiskach gwiazd to ruch poniżej pasa, tym bardziej rażący i niewiarygodny, że cały image zespołu opiera się wszak na gadkach o niezależności i pewnej pogardzie dla efekciarskich działań na rynku komercyjnym. "Revolta" jest niestety tego zaprzeczeniem – wyraźnym dowodem, że muzycy odczuwają palącą potrzebę znalezienia się na tym rynku. Wszelkimi sposobami.