Fantomas

Właściwie to można by tę recenzję zacząć i zakończyć jednym zdaniem: "Oto kolejna płyta Fantomasa". Bo tak w istocie jest. Ci, którzy zetknęli się wcześniej z twórczością tego szalonego kolektywu wiedzą, że można się po nim za każdym razem spodziewać... niespodziewanego. Tym razem nie jest inaczej.

Fantomas, ta opętana orkiestra dyrygowana przez maniakalnie wręcz płodnego Mike Pattona, najczęściej (choć chyba nienajtrafniej) kojarzonego z jego najbardziej komercyjnym okresem działalności w Faith No More, zawsze wzbudzała u większości fanów tego ostatniego mieszane uczucia. Trudno się dziwić - Fantomas nie należy do grup tworzących najprzystępniejszą muzykę na świecie. Ale tym razem nawet Ci, u których muzyka spod szyldu komiksowego antybohatera wywołuje szyderczy uśmiech powinni na "Suspended Animation" znaleźć coś dla siebie.

Po trudnej, acz znakomitej ostatniej produkcji "Delirium Cordia" (2004), Mike Patton, Dave Lombardo, Buzz Osbourne i Trevor Dunn przeszli na jasną, no może lepiej: jaśniejszą, stronę mocy.

Ich najmłodsze dziecko to zbiór 30 utworów, z których każdy przypisany jest do kolejnego dnia kwietnia br. Oprócz charakterystycznych dla Fantomasa pojękiwań, westchnień, pokrzykiwań i zwyczajnego darcia mordy, mamy tu jeszcze mnóstwo wmontowanych sampli rodem z kreskówek. To właśnie one nadają niekiedy ostrym jak brzytwa "Czwartkom", "Piątkom", "Sobotom", etc. prześmiewczego oddechu. Dzięki nim jest mniej poważnie niż zazwyczaj. Inaczej. Jaśniej.

Poza tym, wracając do początku, to kolejna płyta Fantomasa, wyprawa na drugą stronę lustra odbywająca się skokami trwającymi od kilkunastu sekund do nieco ponad trzy minuty. Jak zwykle perfekcyjnie zmontowana, żeby nie powiedzieć: wyreżyserowana. Tu wszystko zaczyna się i kończy jak za ostrym cięciem skalpela. To jest zresztą znakiem firmowym tej grupy, zarówno na płytach jak i podczas koncertów na żywo.

Dodatkowym plusem jest genialna oprawa graficzna autorstwa japońskiego grafika Yoshimoto Naty. Jedynym minusem zaś to, że ledwo utwory się zaczynają... a już się kończą.

Trzeba posłuchać.

Przeczytaj też wywiad z Mikem Pattonem, którego udzielił nam w 2004 r. podczas wizyty Fantomasa w naszym kraju.